Ajo
ishte nje dite e zakonshme. Dikush ishte
prane familjes. Dikush ishte larguar nga shtepia tek te afermit. Dikush ishte ne
pune.
Nata,
e mistershme si gjithmone mbulon me perden e saj te erret qytetin.
Te gjithe hengren darke, biseduan deri naten
vone , kane folur ne telefon me ato qe s’kane pasur prane . Ndoshta kane qene
ne nje dasem ose jane fejuar apo do te fejoheshin te nesermen ne dreke.
Dukej
se do te ishte nje nate si gjithe te tjerat. Keshtu qetesia e gjumit mbertheu
gjithe qytetin. Askujt nuk I shkonte mendja se ne mes te kesaj monotonie do te
ndesheshin me tragjedine e nje fatkeqsie natyrore. TERMETIN
Pikerisht
ne 3.54 me 26 nentor 2019 trokiti
ne rrenjet e cdo shtepie te qytetit te Durresit.
Termeti
dukej sikur po vallezonte dore per dore me shtepite e mijera njerezve te pafajshem
duke i barazuar te varfer e te pasur bashke. Per 30 sekonda nga ky vallezim i
shpejte, shtepite e lodhura nga shkundja e vizites se termetit, u dorezuan dhe
u ulen ne gjunje para tij duke leshuar dhe frymen e tyre te fundit.
Nje
mjergull e erret, e zymte, mbuloi syte e atyre njerezve qe sapo e kishin pare
kete vallzim te termetit me banesat e
tyre.
Me
pas :”Alo?!!.. Policia na eshte shembur shtepia kemi ngelur nen rrenoja .Na ndihmoni
.. Ndihme …Ndihmee..?”
ALO
?! ..Eshte shembur nje pallat ?
Nje
shtepi eshte zhytyr ne DHEEE ?
Moss….u
shemb nje vile kater kateshe ?
Qyteti
filloi te jehonte nga ulerimat e qytetareve, sirenat e makinave dhe ambulancave
qe po vraponin rrugeve te tij por nuk dinin kujt ti jepnin me pare ndihmen e
shpejte .
Femije
qe qajne, dikush kishte care doren, kishte thyer kemben, dikush kishte ftohte, dikush
ishte hedhur nga dritarja, dikush kishte ngrire ne vend i traumatizuar dhe e
fundit dikush ishte ndeshur me vdekjen.
Ata
ishin burra, gra, gjysher, te rinj te reja, femije te pafajshem qe mbyllen syte kur erdhi TERMETI vallezuan
me te dhe u larguan pergjithmone nga kjo jete, per te mos u kthyer me kurre.
Duke mos patur guxim per ti nxjerre nga rrenojat trupat e tyre, Kosova
Maqedonia, Greqia, Mali i zi, Turqia . Treguan solidaritet dhe ndihmuan Durresin te kalojne dhimbjen se
bashku duke i premtuar qe shume shpejt do
ta kthenin ne gjendjen e meparshme.
Por
nderkohe vdekja priste te lajmeronte per shpirterat e viktimave qe po merte me
vete.
Me
dhimbje…me frike…me lot… ,herojnte qe po zbulonin nen rrenonjat viktimat… shpresonin qe ata te ishin te
gjalle.Por…
Midis
duarve te tyre te gjakosura nxorren nga
rrenojat te vdekur si: femije, te rinj, te reja, nena, baballare e gjysher.
Te
qash me lot gjaku, te dridhesh para femijeve, te luftosh per humbjen e
dashurise se gjysherve dhe prinderve…kesaj i thone te zvarritesh ne jete dhe
te rigjesh shpresen perseri.
POR
SI?!!!!!
Ajo
qe nuk te vret, te ben me te forte. Shpresa e Jetes duhet te rilinde perseri,
per te ardhmen e femijeve tane, te cilet meritojne me te miren nga ne.